Wat is de ziekte van Ménière?

De ziekte van Ménière is een ziekte waarbij het binnenoor niet goed functioneert. Het binnenoor is betrokken bij het gehele proces dat leidt tot horen en omvat ook het evenwichtsorgaan. Bij de ziekte van Ménière ontstaan problemen als slechthorendheid, duizeligheid en oorsuizen.

De ziekte van Ménière verloopt meestal aanvalsgewijs. Dat betekent dat u opeens een aanval krijgt van bovengenoemde symptomen.

Oorzaak van de ziekte van Ménière

De precieze oorzaak van de ziekte van Ménière is nog niet bekend. Wat wel duidelijk is, is dat er een probleem met het slakkenhuis is. Dat is vaak de basis voor slechthorendheid. Het slakkenhuis is een deel van het binnenoor en is gevuld met vloeistof. Het slakkenhuis bestaat uit meerdere compartimenten. Het middelste en bovenste compartiment zijn gescheiden door een membraan. Bij de ziekte van Ménière hoopt er zich zoveel vloeistof op in het slakkenhuis, dat dit tegen het membraan drukt. De druk kan zo hoog worden, dat het membraan scheurt. Als dit gebeurt, vloeit de vloeistof uit het middelste compartiment samen met de vloeistof uit het bovenste compartiment. Dit veroorzaakt een Ménière-aanval. Als het evenwichtsorgaan getroffen wordt, merkt u dat met name door de duizeligheid. Slechthorendheid en oorsuizen worden veroorzaakt door de problemen die ontstaan als er een teveel aan vloeistof is in het middelste membraan.

Waarom het lichaam teveel vloeistof in het middelste compartiment aanmaakt, is nog niet bekend. De ziekte van Ménière lijkt niet erfelijk bepaald te zijn.

Symptomen van neuropathie

De ziekte van Ménière kenmerkt zich met name door periodieke aanvallen. Aanvankelijk zijn er tussen de aanvallen in geen klachten. Deze klachtenvrije periode kan variëren van enkele uren tot zelfs enkele jaren. Na verloop van tijd blijft bij een deel van de patiënten ook tussen de aanvallen door gehoorverlies of oorsuizen bestaan. De frequentie van de aanvallen neemt over het algemeen na verloop van tijd af. Tijdens een aanval van de ziekte van Ménière, kunnen de volgende symptomen ervaren worden;

  • duizeligheid
  • misselijkheid
  • braken
  • bleekheid
  • transpireren
  • langzame hartslag
  • diarree
  • vervorming van geluiden
  • vermindering van het gehoor

De aanvallen kunnen in de loop der jaren heviger worden; ze houden altijd weer uit zichzelf op. Opvallend is dat de aanvallen zich vaker voordoen tijdens momenten van rust. Sommige mensen voelen de aanval aankomen.

Het oorsuizen (of tinnitus) is in het begin van de ziekte vaak bonkend of zoemend. In een later stadium wordt het oorsuizen meer ruisend.